|
geceler
büyürken
giderek gözlerimde
ellerim küçülüyor şafaklara
yüreğimde dağınık
tuğlalar arasından
haykırıyorum
duyulur-duyulmaz bir sesle
anne diyorum
beni al kendine
büyüt yeniden
ya da uyut bir
daha ölürcesine
baba diyorum
doğur beni yeniden
koyayım başımı göğsüne
bir mezara gömülürcesine
yâr diyorum sonra
anla beni
yıllar öncesinin
kalıntısıyım ben
o günleri özledim
beni sev ne olur
YENİDEN DELİRİRCESİNE... |
