|
Seni seviyorum oğlum... Bakışını, insan yönünü,
sıcaklığını, insanlara yaklaşımını, güzelliklerle dolu
olmanı seviyorum... Hayvanları sevmeni seviyorum, zekânı
ve dinlemesini bilmeni takdir ediyorum... Yeteneklerini,
olayları yorumlayışını, çoğu olaya bizden farklı
yaklaşmanı seviyorum... Hep doğru söylemeni, yalandan
nefret etmeni seviyorum... Arkadaşlıklarını ve
arkadaşlarını seviyorum... Bazen -sadece dikkatsizliğin
yüzünden- birkaç soru eksik yaptığın, ya da her
zamankinden birazcık daha düşük not aldığın için seninle
uzun konuşmalar yapıp, seni üzüyor, kızdırıyor
olabilirim... Ama inan bana bu; baba olmanın gereği...
Sen de baba olduğun zaman anlayacaksın... Yine de, senin
başarısızlıklarını, yaramazlıklarını, bizi
kızdırmalarını ve hatta bazen sorumsuzluklarını bile
sevdiğimi söylemek istiyorum... Çünkü sen, bunu hak
ediyorsun... Hep böyle kal oğlum; hep çocuk ruhlu, hep
çocuk yürekli, hep sıcacık... Herkese karşı sevecen...
Seni seviyorum... |
