ADAM VE ÇOCUK

gitarisyen

Aşk şarkıları söylemeyi bıraktığımız gün her şeyimizi yitirdik biz. İşte o yüzden durmadan aşk şarkıları söylüyorum.

 

Ne ölümler yaşatırım

İçimde ben

Hiçbiri kalmaz kendime

Bir karlı bahar açar

Gözlerimde yankısız

Kendimi öldürmekten

Yenik düşerim kendime...

Bu sitenin içeriğinden tam olarak faydalanabilmek için sisteminizde

 

JAVA ve FLASH PLAYER

 

yüklü olmalıdır.

ADAM VE ÇOCUK

 

Sabahın saat 07.30’uydu. İnce bir yağmur yağıyor, sert bir rüzgâr esiyordu: Kış yeni başlıyordu.
 

Adam evinden çıktı yürüdü: İşine gidiyordu.
 

Çocuk evinden çıktı yürüdü: Okuluna gidiyordu.
 

Adamın elinde çantası vardı, sırtında kaliteli kumaştan yapılmış paltosu: hızlı adımlarla yürüyordu.
 

Çocuğun elinde çantası vardı, sırtında uzun yıllardır giyildiği belli, rengini yitirmiş, soğuktan koruyamayan bir palto vardı: hızlı adımlarla yürüyordu.
 

Adam kırk beş yaşlarındaydı, zengindi, iyi bir işi vardı.
 

Çocuk on yaşındaydı, yoksuldu, annesinden başka kimsesi yoktu.
 

Adam çocuğunu yitireli yıllar olmuştu: Karısından boşanmış, sonradan doğan çocuğunu hiçbir zaman görmemişti.
 

Çocuk babasını yitireli yıllar olmuştu: annesi boşandıktan sonra doğmuş, babasını bu yaşına gelene kadar hiç görmemişti. Zaten babasından evde hemen hemen hiç bahsedilmezdi.
 

Hava soğuktu, yağmur yağıyordu, yerler kaygandı.
 

Çocuğun ayağı kaydı, çantası elinden düştü, kendisi bir tarafa fırladı. Üstü başı çamur içinde kalmıştı.
 

Adam önünde düşen çocuğun elinden tuttu, kaldırdı. Bir yerinin acıyıp acımadığını sordu.
 

Çocuk kibarca teşekkür etti, üstünü başını elinden geldiğince silkeleyip temizledi. Besbelli akşam annesine bu çamurlu elbiseleri nasıl izah edeceğini ve daha önemlisi, eğer bu gece elbiseleri yıkanmayıp kurulanmazsa yarın elbisesiz nasıl okula gideceğini düşünüyordu.
 

Adam çocuğa son kez bakıp yoluna devam etti.
 

Çocuk adama son kez bakıp yoluna devam etti.
 

Yağmur şiddetini arttırmıştı…
 

MERAKLISI İÇİN NOT: Adam ve çocuk bir daha hiçbir zaman, hiçbir yerde karşılaşmadılar.

 

(Şubat 2006)

 

gitarisyen

(M. Feridun GÜLSAN)

 

"ÖYKÜLERİM" Sayfasına Geri Dön

 

Tasarlayan: gitarisyen

 Bu site en iyi Internet Explorer ile 1024 X 768 çözünürlükte görüntülenir. © 2011